ლინგვისტუსის ბლოგი

სიტყვები, ენები, ისტორიები, წიგნები, შეკითხვები და სხვ.

პარიზის მეტროს უცნობები

with 29 comments

ჩემი ბოლოდროინდელი აღმოჩენა მსურთ გაგიზიაროთ. თავდაპირველად იდეამ იმდენად მომხიბლა, რომ ქართული ანალოგის გაკეთებაზეც კი დავიწყე ფიქრი, თუმცა მივხვდი, რომ არ გამომივა, ამიტომ იდეის გაქართულება დროებით დავივიწყოთ და თავად პროექტზე ვისაუბრებ, რასაც პარიზის მეტროს უცნობები ჰქვია. ბლოგიდან ბლოგზე მოგზაურობისას, ერთი უჩვეულო ბლოგი აღმოვაჩინე, რომლის მისამართი – http://linconnudumetro.wordpress.com – ზუსტად ასახავს მის შიგთავსს. ბლოგის აღწერილობაში წერია:

თქვენს თავს ეკითხებით თუ ვინ არის თქვენს წინ მჯდომი უცნობი, რომელიც ფანჯარაში იხედება. ყოველ ჯერზე, როდესაც მისი მიმართულებით აპარებთ მზერას, მის მზერას აწყდებით. შეწუხებული დაბლა ხრით თვალებს. მეტროში თვალებში მიშტერება, ხომ “არ მოსულა”. ზუსტად იგივე შეკითხვა აწუხებს მასაც. ამასთან თქვენ მას კიდევ ვეღარასოდეს იხილავთ. იგი მეტროს უცნობია.

ბლოგის ავტორი პარიზის მეტროში მოგზაურობს და მის წინ მჯდომ უცნობებს ესაუბრება, მათი ცხოვრების შესახებ რამდენიმე შეკითხვას უსვამს, სურათს უღებს და ბოლოს ბლოგზე აქვეყნებს. სულ რაღაც სამი თვეა, რაც ეს პროექტი დაიწყო და ფრანგულ ბლოგოსფეროში უკვე მოვლენად იქცა. თითქოს არაფერია, რა უნდა ამის გაკეთებას?! არადა არც ისე ადვილია, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს. მაგალითისთვის რამდენიმე უცნობის პორტრეტს მოვიშველიებ და მინაწერს ვთარგმნი.

მუჰამედი

მუჰამედს კინოს კინოს გარეგნობა აქვს, გამოკვეთილი სახე და ძალიან სიმპათიურია. სანამ გამოველაპარაკებოდი, ცოტა ხანი ვაკვირდებოდი. რასაც, როგორც წესი, არ ვაკეთებ ხოლმე. იგი 43 წლისაა და ჰუმანიტარული დახმარების მისაღებად მიიჩქარის. 2002 წელს ჩამოვიდა ალჟირიდან და მშენებლობაზე მუშაობდა ერთ დიდ სამშენებლო კომპანიაში. თუმცა ფინანსური კრიზისის გამო უმუშევარი დარჩა და ელოდება, როდის გააგრძელებს კომპანია მშენებლობას. მუჰამედს თავისი ოჯახი, რომელიც ქალაქ ორანში დატოვა, დიდი ხანია არ უნახავს და ისინი ძალიან ენატრება. თუმცა დღესდღეობით არ აქვს საშუალება მათი მონახულების, საჭირო დოკუმენტების არქონის გამო. როდესაც ფოტოს ვუღებდი, წელში გაიმართა და ობიექტივს მიაშტერდა. მიუხედავად იმისა, რომ ორ ფოტოზე მეტს არ ვიღებ ხოლმე, ძალიან გავერთე. მუხლებზე დავდექი და კადრების გადაღება დავიწყე, უკეთესი კადრი რომ დამეჭირა. იმედი მაქვს, რომ ჯეროვანი პატივი მივაგე მის ფოტოგენურობას. დიდი მადლობა, მუჰამედ!

ლიუდივინი

ლიუდივინი სორბონაში სწავლობს ფილოსოფიურზე და მესამე კურსზეა. სანამ გამოველაპარაკებოდი ხვალინდელ სემინარზე ფიქრობდა, რომელიც კარგად არ ჰქონდა მომზადებული და მთელი ღამე უნდა ემეცადინა. ლიუდივინმა მითხრა, რომ როდესაც პროკრასტინაციის ტყვეობაში არ იმყოფება, მაშინ ცეკვავს. მის სათვალეებზეც ჩამოვუგდე სიტყვა, რაზედაც მომიგო, რომ ძალიან კმაყოფილია, ასეთი სათვალეები რომ მოდაშია. ისეთი ახლომხედველისთვის, როგორიც მე ვარ, რაც უფრო დიდია მინები მით უკეთესიო…

პ. ს. საინტერესო იქნება თბილისის სამარშრუტო ტაქსებზე, ასეთი ბლოგის გაკეთება. ან თბილისელ ტაქსისტებზე!!!

Advertisements

29 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. http://cartveli.blogspot.com/2010/02/blog-post_3674.html

    ჩემი პარიზის მეტრო, თითქმის ამ თემაზე

    cartveli

    July 4, 2010 at 2:39 am


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: