ლინგვისტუსის ბლოგი

სიტყვები, ენები, ისტორიები, წიგნები, შეკითხვები და სხვ.

რა უნდა ლამას ქანდაკების თავზე?

with 15 comments

ოდესღაც ერთ პერუელ გოგოს ვიცნობდი, ჯულიანა მარტინოს, რომელმაც ინგლისური უფრო კარგად იცოდა ვიდრე მე და მე ფრანგული უფრო კარგად ვიცოდი ვიდრე – მან. შესაბამისად ჩვენი საუბრები ხან ფრანგლეზე მიდიოდა, ხან კი ფრენგლიშზე. მერე სადღაც დაიკარგა, მგონი ლონდონში წავიდა სასწავლებლად. მერე მე მსნ–მესინჯერი მივატოვე და ყველა ჩემი იქაური ფრენდი დავიწყებას მიეცა. ჰოდა, პირველად რომ შემომიხტა მსნ–ში (“გძე–ტო” 2004/2005 წლებია) და რომ გავარკვიე, რომ პერუელი იყო, დავაპირე მთელი ჩემი ცოდნის გამომჟღავნება ამ ქვეყნის შესახებ. კარგად მახსოვს, რამდენიმე ქალაქის, რამდენიმე მწერლის, ფულის ერთეულის და სახელმწიფო ენების მეტი ვერაფერი გავიხსენე. შემდეგ მიყვებოდა ახლაო, საპრეზიდენტო არჩევნებიაო. რამდენიმე კანდიდატიაო: ერთს ამერიკული კურსი აქვს, ერთს ნაციონალისტური და ერთს – აღარ მახსოვს. ისიც კარგად მახსოვს, როგორ არ აღნიშნეს ქართულმა ტელეარხებმა პერუში მიმდინარე საპრეზიდენტო არჩევნები და სწორად მაშინ მივხვდი, რომ პერუ ჩვენი დაფარვის ზონის მიღმა იმყოფება, სადღაც იქ…

დღეს flicrk-ზე სურათებს ვსქროლავდი და ერთი ფოტო აღმოვაჩინე. პერუელთა მთავარი ქალაქში, ლიმას ცენტრში მდებარე სან–მარტინის მოედანს დედა–სამშობლოს (Madre Patria) უზარმაზარი ქანდაკება დაჰყურებს თავს. ქანდაკებას ერთი უცნაურობა ახასიათებს პატარა მინიატურული ლამას სახით, რომელიც სკულპტურის თავზეა დასკუპებული. ახლა ჯულიანა მარტინოს კონტაქტები დაკარგული რომ არ მქონდეს, ხომ პირველწყაროდან შევიტყობდი (შესაძლოა მისი ფრანგულიც გაუმჯობესდა ამ 5 წელიწადში და ჩემი ინგლისურიც), თუ რა კავშირშია ეს თვინიერი ცხოველი “დედა–სამშობლოსთან”?! ვინაიდან ჯულიანას ვერ მივაკვლიე, ჩემით დავიწყე ამ საკითხში გარკვევა, თუმცა ვერც არქიტექტორის გვარი გავარკვიე და ვერც ჩანაფიქრის მიზეზი, თუმცა ერთი საინტერესო ვერსია აღმოვაჩინე და მეორე – ჩემი ფანტაზიით მივამატე.

სემიოტიკოსები გვასწავლიან, რომ ნიშანი სამი ტიპის შეიძლება იყოსო: 1) ხატულა 2) მიმთითებელი 3) სიმბოლო. ლამას სიმბოლურობაში მე პირადად ეჭვი არ მეპარება და შესაბამისად ამ მიმართულებით გავაგრძელე ძებნა. ცოტა უფრო ღრმად რომ ჩავუკვირდეთ, ესპანურად “Madre Patria llama” დედა–სამშობლო გვიხმობს გამოვა (llama – ლამაც არის და ასევე “გვიხმობს”). მეორე ვერსიის ავტორები კი ამტკიცებენ, რომ ქანდაკების ავტორი ვერ გაერკვა ტექნიკურ დავალებაში და ცეცხლის ალის ნაცვლად ლამა გამოსახაო (ცეცხლის ალიც და ლამაც ესპანურად ორივე ერთნაირად ჟღერს). ჩემს სემიოტიკურ გამოძიებაში უძლური აღმოვჩნდი და ხელჩასაჭიდი ვერაფერი ვიპოვე, რომელიც ლამას არსებობას დაასაბუთებდა, თუმცა ჩემს მეხსიერებაში ქართველებისაგან დავიწყებული ქვეყანა, პერუ ამოატივტივა, სადაც ჯულიანა მარტინო ცხოვრობს, რომელმაც შესაძლოა იცის ამ ლამას წარმოშობის ისტორია. ვინ იცის ტურისტებზეც კი ხალისობს, რიგში რომ დგებიან და იღებენ უცნაური ლამის წინ სურათებს. ჰოდა, ის ფაქტი, რომ პასუხი არსებობს, მაგრამ ჩემი დაფარვის ზონის მიღმა იმყოფება, რაღაცნაირად მამშვიდებს. იქნება ოდესმე გამოჩნდეს კიდეც ჯულიანა და მომიყვეს რას აკეთებს ლამა დედა–სამშობლოს ძეგლის თავზე…

Advertisements

Written by linguistuss

June 1, 2010 at 4:05 pm

15 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. რა დებილური სიმღერაა: Ein Lama in Yokohama

    dv0rsky

    June 3, 2010 at 2:39 pm


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: