ლინგვისტუსის ბლოგი

სიტყვები, ენები, ისტორიები, წიგნები, შეკითხვები და სხვ.

Posts Tagged ‘ბარაქა

ბარაქა, გოგი, ბარაქა!

with 3 comments

ამასწინათ ხელში ჩამივარდა “შუასაუკუნეების ისლამური ცივილიზაციის ენციკლოპედია” ინგლისურ ენაზე. საკმაოდ მშვენიერი წიგნი. აი, ისეთი რომლის მსგავსების ფურცვლაც მიყვარს ხოლმე ჩაის სმის დროს. თუმცა ამ წიგნის ფურცვლა, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, არ გამომივიდა, ვინაიდან მისი ელექტრონული ვერსიით მიწევს დაკმაყოფილება. მიუხედავად ამისა, საკმაოდ საინტერესო და ინფორმატიულ სტატიებს შეიცავს იგი. გთავაზობთ ამონაწერს სტატიიდან, რომლის თარგმნის სურვილის მიუხედავად საკმარისი დრო ვერ გამოვნახე…

BARAKA
Baraka, which means ‘‘blessing,’’ is a divinely inspired quality or force of presence that is often associated with prophets, saints, and other holy persons, and more generally with pious and learned individuals, as well as with sacred places and objects. The Jews and Christians of the Islamic world held similar beliefs concerning baraka. Muslims regard God as the ultimate source of baraka and the Qur’an as embodying it. The Prophet Muhammad, his family, and the Shi‘i imams possessed baraka in life and posthumously, as did certain rulers such as Saladin and Nur al-Din. Baraka was also associated with individuals who possessed exemplary learning, including theologians such as al-Ghazali and Sufis such as Ibn ‘Arabi and ‘Abd al-Qadir al-Jilani. Rulers sought the baraka of saints, especially before waging war and at times of illness. Baraka could be transmitted simply by touching a person and their clothing or by embracing them. Baraka was also manifest in articles of clothing and other personal effects of pious persons, such as the mantle of the Prophet Muhammad and Dhu ’l-Fiqar, the famed sword of the Prophet’s cousin and fourth caliph ‘Ali b. Abi Talib. Certain mosques, tombs, and shrines, wells, and natural formations, such as springs and trees, were particularly renowned for their baraka to the extent that they became pilgrimage places. The earliest codices of the Qur’an attributed to the third Rightly Guided Caliph ‘Uthman b. ‘Affan and to his successor, ‘Ali b. Abi Talib, were objects of pious visitation. Visitors sought to obtain baraka by touching and kissing them.
JOSEF W. MERI

პ. ს. “ბარაქა” არაბულში და “მადლი” ქართულში აბსოლუტური შესატყვისები ყოფილა…

Written by linguistuss

December 17, 2009 at 1:12 am

ბარაქა და ბარაკ ობამა

with 4 comments

ამასწინათ იმედზე “ღამის შოუს” მოვკარი თვალი, თუ როგორ სწერდნენ ბარაკ აბამას წერილს შოუს წამყვანები. ბევრი იხუმრეს თუ ცოტა, ამ ხუმრობა–ხუმრობაში მიადგნენ წერილის ბოლოს და გამართეს ბჭობა თუ როგორ დაესრულებინათ ეს ეპისტოლარული ქმნილება, ძალიან რომ წააგავდა ზაპოროჟიელების უსტარს, თურქეთის სულთანისადმი მიწერილს. ჰოდა, აქ მოხდა ჩემთვის ყველაზე საინტერესო, ერთ–ერთმა მათგანმა, ირაკლი კაკაბაძემ თქვა, რომ მოდი წერილის ბოლოში მივაწეროთ: “გისურვებთ ხვავს და ბარაქასო”. მეორემ უთხრა, რომ ვერ გაიგოსო, რაზედაც ამ უკანასკნელმა პასუხი დაუბრუნა – ხვავს თუ ვერ გაიგებს, ბარაქას ხომ გაიგებსო?!

შოუს სცენარისტებმა იხუმრეს, არადა რა იცოდნენ, რომ სიტყვა ბარაქა და აშშ–ს 44–ე პრეზიდენტის პირველი სახელი ერთი და იმავე არაბული სიტყვისგანაა წარმოშობილი. თუმცა სანამ ამაზე საუბარს გავაგრძელებდე, მანამდე ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ბარაკ ჰუსეინ ობამა უმცროსი ჰავაის კუნძულებზე დაიბადა კენიელი მამის ბარაკ ჰუსეინ უფროსის ვაჟკაცობისა და ღვთის წყალობით. ამასთან, კენიის მოსახლეობის სულ რაღაც 10 %–ია მუსლიმანი. მუსლიმებს კი, როგორც მოგეხსენებათ, რელიგიასთან ერთად არაბულ ენასთან სიახლოვეც ახასიათებთ, რაც ხშირად იმის მიზეზი ხდება, რომ კენიაში და ნიგერიაში ჰუსეინები და ბარაკები იბადებიან, სწორად ამის შესახებ საუბრობს პრეზიდენტი ობამა თავის წიგნში Dreams from My Father, სადაც იგი წერს, რომ მამაჩემი კენიაში მუსლიმთა ოჯახში დაიბადაო და მიუხედავად იმისა, რომ მამა–ობამა აშშ–ში ჩასვლისას ათეისტი იყო, როგორც ჩანს ეს არ აღმოჩნდა ბარიერი იმისათვის, რომ შვილისათვისაც ის ღრმად რელიგიური არაბული სახელი დაერქმია, რასაც თავად ასეთი სიამაყით ატარებდა თავისი შეგნებული ცხოვრების განმავლობაში.

ჩემი ბოლო რამდენიმედღიანი არაბულით გატაცება რომ არა, ამას ალბათ ვერც აღმოვაჩენდი, თუმცა აგერ ბატონო, მეჩვიტმეტე გაკვეთილის ფინალში წავაწყდი ასეთ არაბულ ანდაზას:

baraqa

ტრანსკრიპტი: ალ–ჰარაქათუ ბარაქათუნ. თარგმანი: მოძრაობა ღვთის წყალობაა. ჩვენთვის საინტერესო სიტყვას, “ბარაქათუნს” ლექსიკონში შემდეგი განმარტებები აქვს: 1) ლოცვა–კურთხევა 2) დალოცვა 3) ღვთის წყალობა 4) მადლი 5) სიუხვე, ბარაქა… ზოგს შეიძლება ისიც მოეჩვენოს, რომ ეს ბოლო “ათუნ” ზედმეტიაო, თუმცა არაბული ენის გრამატიკაში ეს ბოლო “ათ”–ი მდედრობითი სქესის დაბოლოებაა და “უნ”–ი კი განუსაზღვრელობის აღმნიშვნელო ნაწილაკი, ჰოდა ამ სიტყვის ფუძეში ზუსტად ის “ბარაქ” არის, რაც ჰქვია პრეზიდენტს. ასე რომ აშშ–ს 44–ე პრეზიდენტის სახელი “ბარაკ” კი არ არის, “ბარაქ”–ია და თუ კარგად იპრეზიდენტებს მისი მმართველობას პერიოდს შეიძლება ბარაქიანიც ეწოდოს…