ლინგვისტუსის ბლოგი

სიტყვები, ენები, ისტორიები, წიგნები, შეკითხვები და სხვ.

Posts Tagged ‘ფოტოგრაფია

Prosit Neujahr

with 19 comments

დღეს მთელი დღე მეძინა. ბოლო ათწლეულის რაღაც უცნაური, შემაჯამებელი სიზმარი ვნახე. ხშირად მიფიქრია და ეს აზრიც არაა ახალი, რომ ტვინი გადაღებული ვიდეოების საცავია და როდესავ ვიძინებთ ექსცენტრიული მონტაჟისტი დაბოდიალობს ამ არქივში, ამონტაჟებს როგორც გაუხარდება, რაც გაუხარდება, ზოგ რამეს თავისას ამატებს სპეცეფექტების სახით და ჩვენც ძილში გასართობი გვაქვს დამონტაჟებული ვიდეოს, როგორც სიზმრის ყურების, თუ თვალების დროს. ბოლოს მაინც ვიღვიძებთ რათა ახალი კადრები გადავიღოთ და ექსცენტრიულ მონტაჟისტს საქმეში შევეშველოთ.

ათი წლის წინ ჯერ კიდევ ფიზიკის და მათემატიკის წიგნებს ვურტყამდი თავს! ძალიან შორს დარჩა კვანტური მექანიკის და დიფერენციალური აღრიცხვის ლექციები. ბუნდოვნად მახსოვს რაღაცეები. მერე ფრანგულის სწავლა დავიწყე 2002–ში. დიდი ხანი დავდიოდი ხან კერძოდ და ხან დიუმას ცენტრში, ბოლოს დალფი ჩავაბარე და ფრანგულიდან იტალიურზე გადავედი, სადაც ერთი წელი ვიარე და რომ მივხვდი ვიკიპედიის კითხვა რომ შემეძლო, იტალიურსაც შევეშვი. მეგონა რომ იტალიურად ლაპარაკს ვერასოდეს შევძლებდი, თუმცა საჭირო დროს, საჭირო ადგილას როცა აღმოვჩნდი სიტყვების ნაკადი შევნიშნე და კომუნიკაცია შევძელი. ზუსტად მაშინ გამიჩნდა ის განცდა, რომ ინფორმაცია ტვინში არ იკარგება.

წელს პირველად გავაცნობიერე, რომ იმ ქალებს შორის, რომლებთანაც რაიმე სახის ურთიერთობა მქონდა იქნება ეს უბრალო სმს–ფლირტი, მეგობრობა, სექსი თუ სამკვდო–სასიცოცხლო ჩხუბი, ყველა არ მახსოვს… რაღაც კადრები დაუკარგავს ჩემს მონტაჟისტს, როგორც ჩანს. თუმცა ფაქტია, რაღაცეებს რომ ვიხსენებ, ბოლომდე მაინც ვერ ვიხსენებ და ეს მაწუხებს. სავარაუდოდ ათი წლის შემდეგ უფრო მეტი აღარ მემახსოვრება და პირადი ჩანაწერები რომლებიც ჯერ კიდევ წაუშლელია ჩემს არქივში კიდევ უფრო უცხო გახდება, ვიდრე ახლა.

ფიზიკაზე გული რომ ავიცრუე თავი მათემატიკით, ლოგიკით და პროგრამირებით გამოვიტენე, რის პარარალელურადაც პოეტური ინტუიცია დავკარგე, თუკი ოდესმე მქონდა ასეთი რამ. შემდეგ ბერტრან რასელმა ამიხსნა, თავის რომელიღაც წიგნში რატომაა შეუძლებელი ადამიანი ერთდროულად მათემატიკოსიც იყოს და პოეტიცო. ახსნა ლოგიკური იყო: პოეტი პირადი დეფინიციებით და შეგრძნებებით აზროვნებსო, მათემატიკოსი, ან ლოგიკოსი კი ცდილობს ადამიანებისათვის საერთო დეფინიციების შექმნას და ასე აზროვნებასო და ამიტომაც ლოგიკოსი ყველასათვის უინტერესოა როგორც პოეტი, ვინაიდან მისი სამყარო ყოველგვარი პირადულისგან შემოძარცულიაო.

ბოლო წლებია, როცა პროგრამირებაც მომბეზრდა და ფრანგულიც, აღმოსავლურ ენებზე გავჭედე. სადღაც საშუალო დონეზე ავედი არაბულში, კითხვა ვისწავლე, ლექსიკონის დახმარებით ტექსტებს ვთარგმნი. ეს დონე საკმარისი აღმოჩნდა, რომ იტალიაში რომელიღაც ჰოსტელის ტიპის სასტუმროში, სადაც როგორც ჩანს სულ არაბები სახლდებოდნენ, წარწერა ممنوع الدخول (მამნუყ ად–დუხულ), ანუ შესვლა აკრძალულიაო, გონებას ავტომატურად რომ გაეშიფრა, დაუძაბავად… როგორც ჩანს ინტერნეტში არაბულ საიტებზე ნანახი წარწერა “18 წლამდე შემოსვლა აკრძალულია”–ს მაგვარი ტექსტი მახსოვდა ვიზუალურად.

საინტერესო ის არის, რომ ნელ–ნელა არაბულიც მბერზრდება. სადღაც წინ ვიყურები, ახალ–ახალ გასართობებს ვეძებ. წელს პირველად დავინტერესდი გერმანული და ესპანური ენებითა და კულტურით, როცა ვერც ერთს ვიტანდი და ვერც მეორეს. თან იმ დონეზე გავჭედე, რომ გუშინ ვენაში Neujahrskonzert რომ გაიმართა ჩამოვქაჩე და ვუყურე როგორ აკომპანირებდა მთელი დარბაზი ტაშისცემით რადეცკის მარშს. ჰო, გუშინ ვიღაც ეძებდა ჩემს ბლოგზე “ახალი წლის მილოცვას გერმანულად”, საძიებარ სიტყვებში შემომხვდა, ამიტომ მის გასაგონად ვიტყვი, რომ გერმანელები ასე ულოცავენ ერთმანეთს ახალ წელს: prosit Neujahr (პროზიტ ნოიიარ).

ამ ათწლეულის შემაჯამებელმა სიზმარმა ერთი არაბული ანდაზა გამახსენა: ما فات مات (მა ფაათა მაათა), ანუ ის რამაც ჩაიარა მოკვდაო, დაახლოებით ისევე, როგორც ამ კაცისთვის (სურათზე) ჩაიარა იმ ქალმა და მოკვდა, კორიდორში რომ მიაბიჯებს ჩანთის ქნევით და ტოპ–მოდელის ნაბიჯებით…

P. S. ფოტო აღებულია flickr–იდან (ბმული)

Advertisements

Written by linguistuss

January 2, 2011 at 10:50 pm

მარკ რიბუს მაგიური რეალიზმი

with 19 comments

ფრანგ ფოტოგრაფს, მარკ რიბუს 1992 წელს საქართველოში უმოგზაურია და შესაბამისად სურათებიც გადაუღია. არტემი ლებედევმა დადო ამასწინათ მისი ფოტოები, რომელიც რუსეთში აქვს გადაღებული და იქვე ლინკი იყო მითითებული, დანარჩენი ვისაც გაინტერესებთ, ნახეთო. მახლობელი თუ შორეული აზიის ქვეყნებს შორის საქართველო რომ აღმოვაჩინე ძალიან გამიკვირდა, თუმცა ბოლოს ფოტოებმა ჩამითრია და მომნუსხა. ბავშვობა გამახსენდა, ზუსტად ასეთი იყო თბილისი 17 წლის წინ…

Written by linguistuss

August 16, 2009 at 3:45 pm

Classics in Lego

with one comment

2508921097_0516d3a6ee

არის ერთი ბრიტანელი ხელოვანი მაიკ ბალაკოვი, რომელიც გატაცებულია ლეგოს სათამაშოებით. გარდა იმისა, რომ Star Wars-ის თავგადაკლული ფანია, იგი ამავდროულად ჭეშმარიტი ფოტოხელოვანია. ძალიან დიდი სიამოვნება მივიღე მისი ფოტოების სერიით Classics in Lego, სადაც აღებულია ძალზედ გახმაურებული ფოტოები და მათი ინტერპრეტაციაა წარმოდგენილი ლეგოს სათამაშოების გამოყენებით. ერთი სიტყვით ნამუშევრებს შეგიძლიათ ამ ბმულზე გაეცნოთ.

Written by linguistuss

August 14, 2009 at 12:44 am

ინი და იანი, ანუ ძია ზიგმუნდი ისვენებს

with 4 comments

a09488582d24
Christer Strömholm. Betty Bjurström, Paris 1947

ეიფელის კოშკზე სულ ცხონებული გი დე მოპასანი მახსენდება, მთელი ცხოვრება რომ ვერ იტანდა, მისი სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამ “ჯართს”. ამაზე ბევრს საუბრობს პირად წერილებში თუ საგაზეთო პუბლიკაციებში, თუმცა ისტორიას მაინც მისი ხუმრობა შემორჩა, როდესაც ჰკითხეს თუ ასე ძალიან ვერ იტანთ ამ კოშკს, რაღა მაინცდამაინც მის ქვეშ მდებარე რესტორანში სადილობთ ყოველ დღეო, რაზეც ენაკვიმატ მწერალს უპასუხია, ეს ერთადერთი ადგილია პარიზში, საიდანაც ეს კოშკი არ ჩანსო…

კოშკზე გამახსენდა და “köşk”–იც თურქული ყოფილა და იგივეს, ანუ “კოშკს” ნიშნავს. თავად ფრანგულად  “კოშკი” ჟღერს როგორც “tour” (ტურ), “ეიფელის კოშკი” კი – “la tour Eiffel”. ამ “tour”–თან დაკავშირებით ერთი საინტერესო ფაქტი მახსენდება კიდევ: ჭადრაკის ფიგურა ეტლს, რომ შინაურობაში “ტურას” უწოდებენ, ალბათ ყველას გსმენიათ. ბავშვობაში სულ მიკვირდა სად ეტლი და სად ტურა მეთქი, ბოლოს ფრანგული რომ ვისწავლე მივხვდი რაში ყოფილა საქმე. ჭადრაკის ამ ფიგურას ფრანგულად “tour” ჰქვია და, როგორც ჩანს, ზუსტად ეს “ტურ” შემოსულა ქართულში და “ტურად” გადაკეთებულა, ანუ ტურას აქ არაფერი ესაქმება და უბრალო დამთხვევასთან გვაქვს საქმე.

ეიფელის კოშკზე ბევრი საუბარი არ მსურს, ვინაიდან ეს სურათი რომ ვნახე ეიფელის ქმნილება ყველაზე უკანასკნელი დეტალი იყო სურათზე, რაც შევამჩნიე. კარგა ხანს ვფიქრობდი ამ ქალბატონს რაც მოსავს ბიკინია თუ არა მეთქი, ბოლოს ბიკინის შექმნის თარიღი გადავამოწმე და 1946 წელს შეუქმნია ლუი რეარს და სახელი ატოლ ბიკინის საპატივსაცემოდ უწოდებია, სადაც იმავე წელს ამერიკელებმა ბირთვული იარაღი გამოცადეს და ეს მარჯნის კუნძული პრაქტიკულად წაშალეს წყნარი ოკეანის რუკიდან. პრინციპში სურათზე წარმოდგენილი ქალბატონის ბიკინით თუ ვიმსჯელებთ, შეიძლება ითქვას, რომ გლობალური დათბობა ნამდვილად შეინიშნება დედამიწაზე, აბა თუ არა გლობალური დათბობა, რამ დააპატარავა ასე ბიკინის ზომები 60 წელიწადში?!

არ ვიცი ეს სურათი  ფოტოხელოვანებს რითი ხიბლავთ, თუმცა ჩანაფიქრში რომ მამაკაცური და ქალური საწყისების მარადიული ურთიერთშეპირისპირება დევს ფაქტია. ეიფელის კოშკი, როგორც ფალიური სიმბოლო ამოზრდილია ქალის ფეხებსშორისიდან, რაც იმ კონტრასტს ქმნის, რაზეც ძია ზიგმუნდს საათობით უყვარდა საუბარი. ასევე საგულისხმოა ქალბატონის მომღიმარი სახე, რომლის მზერაც ობიექტივისკენაა მიმართული და სურათს კომპოზიციურად კრავს. ამასთან ბლოგის სპეციფიკასაც რომ მოვუხადოთ ხარკი, მოდით ისიც ვთქვათ, რომ “სურათ” არაბულად “სახეს” ნიშნავს…